Dagje in Kalgathi doorbrengen, ziet er als volgt uit!

Op zaterdag 23 februari waren we alle vijf uitgenodigd om aanwezig te zijn op de viering van het bestaan van een 100-jarige school in Kalgathi. We kwamen toe en werden onthaald als VIP’s. We werden direct naar de ‘backstage’ gebracht waar we water en mix kregen. Na enkele minuten hier te vertoeven en verschillende mensen ontmoet te hebben, werden we naar het podium gebracht. We hebben twee uur op het podium gezeten. Eert werden alle mensen op het podium verwelkomt, hiervoor moesten we recht staan. Daarna kregen we allemaal een bloemenkrans en een trofee van de school. Hierna volgenden nog verschillende speeches. Na twee uur verloste Kiran ons uit ons lijden, stiekem was hij met ons aan het lachen dat we daar op het podium zaten.

Daarna werden we overgebracht naar een ander gedeelde van het feest. Hier kregen we een bord met zeer pikante groenten en witte bonen in zoete saus. We hebben geproefd en hebben het eten zo gelaten.

We werden toen opgepikt met het busje van Sikshana en samen met twee mentoren van Sikshana (Siwa en Ganesh) vertrokken we naar het Tibetaanse gedeelte van Kalgathi. We hebben verschillende ‘monastry’ bezocht. In eentje mochten wij (de vrouwen) alleen binnen. We kregen alle vier een dikke knuffel van de monnik van deze tempel. De Dalai Lama ging zondag ook naar die tempel komen omdat het Puja was.

Na een vermoeiende dag namen we om 8uur de bus terug naar Hubli. 45 minuten op een halve zetel gezeten. 

Wist je dat-jes

1. Ik heb deze avond voor het eerst (sinds mijn verblijf hier) kip gegeten. Als starter kregen we kip tandoori, kip uit het vuistje. En daarna kip in de rijst. Mijn buikje zit lekker vol!
2. Het hier warmer en warmer aan het worden is.
3. Er een aanslag is geweest in Hyderabad. Dit ligt een eind van Hubli, ze zeggen wel dat we ons geen zorgen moeten maken.
4. Er juist een 2 daagse strike is geweest. 2 dagen geen school of winkel open. Geen bussen of riksja's die rijden.
5. We hebben gisteren een dagje zonder elektriciteit door gebracht. Aanpassen maar gelukt!

6. Wist je dat... IK JULLIE ALLEMAAL HEEL ERG MIS!

Weekend in Hampi. Eén woord om Hampi samen te vatten: Temple Time.

Ik heb er zojuist een weekend Hampi op zitten. Hampi ligt 163 km van Hubli verwijderd. Op donderdagavond zijn we vertrokken met de trein van 18uur naar Hospet. De treinreis was een avontuur op zich. Er waren ‘zetels’ waarop je kan slapen, ik lag helemaal bovenaan. Iedereen was aan het dutten behalve Griet die verdiept was in haar roman en Amin die de wacht hield. Om 21uur kwamen we dan aan in Hospet, vandaar was het nog een half uurtje met de riksja naar het guesthouse. In het guesthouse aangekomen, kregen we nog een kommetje ‘fried rice’, droge rijst met wat groentjes. Daarna op naar de kamer. We betaalde voor een twee persoonskamer 900 roepies per nacht. Griet en ik sliepen samen. Een klein bed, heet, en een muggennet dat er voor zorgt dat de oppervlakte van het bed verkleint wordt met de helft zorgde voor een bijzondere nacht. De volgende nachten hebben we een extra matras gevraagd… 

Op vrijdag zijn we zelf op verkenning geweest naar de tempels. Na een 4 uurtjes tempels te bezoeken, hielden we het voor bekeken en rustten we even uit op onze kamer. Om 16uur besloten we om toch nog wat tempels te bezoeken, Grietje bleef in de guesthouse. We vertrokken met z’n vieren richting een tempel die tussen bananenbomen moest zitten. Die tempel vonden we niet dus besloten we verder omhoog te klauteren, klimmen. Het was een zware tocht naar boven, maar boven zou ons een schitterende zonsondergang te wachten staan. De trappen omhoog lieten de wensen over… Het was echt klauteren en maken dat je niet viel. Op onze tocht zijn er wel prachtige foto’s getrokken J. Boven aangekomen, hebben we 10 minuten genoten van de zon en toen zijn we terug naar beneden geklauterd want het begon al donker te worden. Sommige stukken moesten we op onze poep zitten om naar beneden te kunnen gaan. Beneden aangekomen, vonden we de tempel tussen de bananenbomen. Vlug vlug vlug de tempel bezocht en dan richting Griet (die al op ons zat te wachten).  Bij Griet aangekomen, hebben we gedoucht en zijn we gaan eten.

De volgende dag stonden we op om 5 uur om de zonsopgang te zien. Na een beklimming, kwamen we op een unieke plaats. De zon hebben we niet zien opkomen, te veel wolken L. De rest van voormiddag deden we een tour met de riksja om andere (veel) tempels te bezoeken. Van elke godheid hebben ze hier verschillende tempels, na een tweede dag tempels kijken waren we de tempels dan ook uitgekeken. Na een korte ruststop in het guesthouse, hebben we de grootste en laatste tempel bezocht. Deze is zichtbaar vanuit ons guesthouse. Hier werd Griet omringd door schooljongens die nog nooit een blanke gezien hadden. We kregen in de tempel onder onze voeten omdat we blijkbaar langs de verkeerde kant zijn binnen gegaan… Ons laatste maal in Hampi was in de mango tree. Het restaurant was verstopt, na een creepy weggetje te volgen; genoten we van een lekker avondmaal.

Nu zijn we juist terug in ons paying guest na een raar avontuur op de trein. Mensen die random bij ons komen zitten, bedelaars buiten de trein die geld vragen aan mensen in de trein, drie mannen in sari…

Een bezoekje aan de Engelse leerkracht.

Afgelopen zondag mocht ik gaan eten bij mijn English teacher van de Gandhinagar school. Ik was uitgenodigd tegen 12uur. Na een zoektocht, waarbij ik zeker 5 Indische vrouwen heb lastig gevallen, ben ik er geraakt.
Sunita, de Engelse leerkracht, is getrouwd met een burgerlijk ingenieur en heeft twee dochters. De twee dochters gaan naar een English Medium school (privé onderwijs).
Aangekomen, kreeg ik direct drie dosa's (een soort van niet-zoete pannenkoeken). Hierna heb ik al de familiealbums bekeken: de geboortefoto's van de dochters, de verjaardagen en ook de trouwfoto's. Na het bekijken van de foto's trokken we naar de buurvrouw, hier kreeg ik een appel. Na het bezoek, terug naar huis.
Ondertussen waren haar jongste dochter en de man van Sunita om eten gegaan. Er waren drie soorten bereidingen van kip. Lekker, lekkerder dan in ons dagelijkse restaurant. Ik moest natuurlijk van al de verschillende gerechten eten en ze schepten voortdurend bij op mijn bord. Mijn buikje zit er nog vol van...
Als dessert kreeg ik een chocoladeijsje.
Na het eten (rond 16uur) moesten we ons klaarmaken om naar de leerkracht van 4th standard te gaan. Het klaar maken gaat als volgt:
- voeten wassen
- handen wassen met zeep
- gezicht wassen met zeep
- talkpoeder op je gezicht smeren (zo lijken de Indiërs bleker en ik viel zo nog meer op)
- haar borstelen
- bindi (het rode bolletje) opdoen.
- verse, propere, chiquere kleren aan doen.
Zo nu ben je klaar voor vertrek!
Bij de leerkracht aangekomen, werden ons 4 schoteltjes met versnaperingen aangeboden met daarop een zo goed passend kopje zoete thee. Bij deze leerkracht kreeg ik ook alle fotoalbums van de familie te zien.
Voordat we terug naar Sunita's huis gingen, heb ik een halsketting en een paar bijpassende oorbellen gekregen van de leerkracht van 4th standard. Amai zeg! Kitcherig maar ja... Ze zeiden dat ik het moest aandoen om te komen lesgeven, dus dat heb ik vandaag dan maar gedaan eh!

Ik voelde me al wat meer een Indische, op naar de volgende stap en het volgende avontuur.

Een drukke werkweek

Ik heb er zojuist 4 dagen lesgeven opzitten. Even een korte samenvatting van een lesdag.
- 10u30: De school start met the prayer. De leerlingen staan per standard op een rij en zingen/bidden dan. Deze activiteit tijd duurt tussen de 15 à 30 minuten.
- 11u-12u: Eerste les Engels aan the 4 th standard (is zoals het vierde leerjaar bij ons). Ik heb de leerlingen de kleuren aangeleerd. Daarna hebben ze het lied head, shoulders, knees and toos aangeleerd. Het resultaat was prachtig.
- 12u-12u10: Break, koffie of thee tijd. De koffie en thee lijken hier hetzelfde. Bruine kleur, veel suiker en veel melk.
- 12u10-13u30: Nali Kali (1-2-3th standard). Er werden 80 kinderen voor me neer gedropt. Doe maar zeiden ze. Deze kinderen kennen nu ook de kleuren in het Engels. Het was wel een hele opgave met 80 kinderen. Tussendoor mocht ik de kinderen even alleen laten omdat ik koffie moest gaan drinken :).
- 13u30-14u15: Lunch. De leerlingen krijgen eten van de overheid. De leerkrachten delen hun eten met de andere leerkrachten. Ik moet zelfs geen lunch meer meebrengen, zij zullen voor mijn eten zorgen.
- 14u15-14u55: Engels in 5th standard. De leerlingen hebben geleerd zichzelf voor te stellen,  de volgende les wordt dit nog eens herhaald. Zij kunnen nu het lied Aiko Aiko zingen.
- 14u55-15u35: Engels 6th standard. In de les hebben we het verhaal a devoted son behandeld. Een Indisch verhaal dat ver van het bed van de leerlingen staat.
- 15u35-15u45: Break. Deze break loopt wel altijd uit tot 16uur.
- 16u-17u: Engels 7th standard. Het gedicht the mountain and the squirrel, they had a quarrel. De rijmwoorden werden ontdekt in het gedicht en de tegengestelden. Sunita, de Engelse leerkracht heeft de leerlingen dan nog een lied aangeleerd. Shall we open the door, why are you angry so...
- 17u: Prayer en naar huis.

Als ik thuis ben, bereid ik de lessen voor de volgende dag voor. Daarna gaan we gaan eten in ons stamrestaurant. En dan oogjes dicht en snaveltjes toe: dromenland here I come!

Eerste belevingen...

Eerste bezoek aan de scholen.

Op 30 en 31 januari zijn we onze scholen gaan bezoeken. Mijn eerste school was de Gandhinagar school, de leerkrachten waren wat aan de stille kant maar dit kwam omdat ze niet goed Engels kunnen spreken en ze er beschaamd over zijn. Op mijn tweede school, Channapat Boys school, waren ze laaiend enthousiast over mijn komst. Ik heb al een nieuwe naam gekregen, Kushi dat betekent hetzelfde als Blijde. Op het einde van de stage gaan ze een feestje voor mij geven, zeiden ze. Een sari komt ook in orde, zeiden ze.De kinderen waren langs de ene kant enthousiast dat er van die speciale, blanke leerkrachten waren langs de andere kant waren ze ook wat terughoudend: wat zullen deze nieuwe mensen brengen?

Eerste bezoek Hubli city.

Op 1 februari hebben we Hubli centrum (New Hubbali) bezocht. Veel volk en veel verkopers… Hierna zijn we naar de botanische tuinen geweest. De rust en kalmte vielen op ons neer. Een oase van rust midden in het drukke Hubli.

Eerste wasje.

Zojuist is het eerste wasje gedaan. De kleren hangen mooi te drogen na een intensieve wasactiviteit.

De eerste dagen...

Na een reis van meer dan 31 uur, zijn we dan op onze bestemming geraakt. Moe maar voldaan van de mooie zichten die we al gezien hebben, ploften we neer op onze bedden. Auw, een houten plank in plaats van een lattenbodem. Dat wordt aanpassen!
De nacht heb ik goed doorgebracht, heb geen mug gehoord! Deze werden waarschijnlijk afgeschrikt door mijn fantastische klamboe-constructie.

Ik heb nu ook de drie maaltijden van de dag achter de rug. Altijd warm eten :), juist mijn lievelingseten ;). Heel pikant, veel variatie, echt lekker.

Elke dag komt ook de 'poetsvrouw' Indra langs, ze poetst onze kamer en zal onze kleren wassen. We hebben trouwens een douche, ze spuit de gehele 'badkamer' nat maar dat trekken we ons niet aan want de douche werkt!

We hebben kennisgemaakt met Kiran, de verantwoordelijke van Sikshana in Hubli, deze man kan echt goed Engels (met maar een licht Indisch accent). Hij heeft juist uitleg gegeven wat we deze week nog gaan doen: scholen bezoeken, kennismaken met de mentoren en onze klassen, kleren kopen... Ik zal 5 van de 7 dagen werken.

We hebben juist bezoek gekregen op Sikshana en hebben gele koekjes gekregen, mierzoet.

We hebben verschillen de plaatsen een Vlaamse naam gegeven:
- Het plein waar we over wandelen om van ons Mansion naar het restaurant te gaan: de Korenmarkt.
- The Mall: het Zuid.
- Het chique huis waar we altijd naar rechts gaan: het huis van meneer doktoor.

Op de 'Korenmarkt' zijn er verschillende dieren te zien: koeien en varkens. Twee varkens waren vandaag aan het vechten. En ja voor de koeien gaan wij uit de weg!

Zo tot de volgende!
Hou jullie warm, dat doe ik hier ook!